Het is raadzaam om vooraf de persinfo te lezen, zodat je weet dat het hier gaat om Mennonieten in Mexico, die een soort middeleeuws Duits spreken, anders zit je je twee uur af te vragen of het nu misschien Deens, Zwitsers of een verzonnen koeterwaals zoals in 1000 ROSEN is. Het verhaal is simpel: Boer vindt vrouw. Maar hij heeft al een vrouw, en een half dozijn kinderen. Hij kan niet kiezen en blijft dus de hele film worstelen met zijn emoties. In deze religieuze boerengemeenschap is men spaarzaam met woorden, maar eerlijkheid is heel belangrijk. Wat gezegd wordt, is altijd weloverwogen, wat de traagheid hier stukken beter te verdragen maakt dan het Aziatische Zwijgen dat zo vaak hoogtij viert op het IFFR. Meer nog, je gaat van boer Johan en zijn familie houden. Reygadas filmt soms zo dicht op de huid dat je de (post-coïtale) zweetdruppels kunt tellen, maar gooit zijn eigen glazen enigszins in met een magisch-realistische eindscène die nogal detoneert.