Een mix van Zweedse jeugdfilm en onvervalste splatter, dat hadden we nog niet eerder gezien. Oskar heeft het niet makkelijk: hij woont bij zijn moeder, terwijl hij een veel betere band met zijn vader heeft, en op school wordt hij voortdurend gepest. Alles wordt anders als de mysterieuze Eli naast hem komt wonen. Eli is net als hij 12 jaar, maar dan al heel lang, en hij leeft van mensenbloed. Let the Right One in bevat genoeg details die niet uitgelegd worden (Waarom is Eli zo'n androgyne verschijning? Wat was de aard van diens relatie met de oude man die voor hem slachtoffers 'aftapt'?) om de kijker, eenmaal weer buiten, nog bezig te houden. Zowel het bloedvergieten als de onderkoelde humor missen hun doel niet, omdat de film zijn hoofdpersonages -de volwassenen zijn hier doorgaans óf malloten, óf onsympatiek- serieus neemt. Naar verluidt een grote hit in Zweden en (samen met REC) zeer aangenaam tegengas voor de Amerikaanse meuk die het horroraanbod zo domineert. Verder verwijs ik naar de recensies van collega's Tonio van Vugt en Waa.

De kleine vampier meets The Lost Boys in de besneeuwde Zweedse suburbs, maar het eindresultaat overstijgt de som der delen; het is beslist geen kinderfilm, ook al staan de twee kinderen in het verhaal centraal. Oskar sluit vriendschap met de androgyne Eli die naast hem is komen wonen. Een ongewoon liefdesverhaal ontvouwt zich tegen de achtergrond van de aloude vampiermythe. Het natuurlijke acteren en vindingrijke scenario maken dit - ook vanwege een verrassende dosis gore en een aantal kleurrijke bijfiguren - tot een van de warmbloedigste horrorfilms van de laatste jaren. Nieuwe directeur van het Amsterdam Fantastic Film Festival Phil van Tongeren, opgelet dus!