You, the Living bestaat helemaal uit losse scènes die allemaal één grap bevatten. Voorbeeld: een man kijkt strak voor zich uit, achter een halfgeblindeerd raam. Links komt een rollator het beeld in schuifelen. Zie prentje boven: humor om te lachen.

Het zijn sketches met licht absurdistische ondertoon, zoals je die vaak bij de publieke omroepen kunt zien. Alleen, ditmaal is alles met een estethische saus overgoten en er zijn wat dwarsverbanden, zodat het net een mozaïekfilm lijkt; erg mager voor een speelfilm van anderhalf uur. Bij het cabareteske televisieprogramma ontbreken gelukkig nog de pretenties.

Alles is hoekig, vaal grijs-groen en perfect gekadreerd. De acteurs zijn allen Scandinavisch-depressief. Hier is dat heel leuk, hoewel niet elke scène (je zou bijna van cartoons spreken) even goed uit de verf komt. Hoogtepunt is een droom waarin een man wegens het doen mislukken van de 'tafelkleed-truuk' (servies van twee eeuwen oud naar God geholpen) wordt veroordeeld tot de electrische stoel. Bij het vellen van het vonnis lusten de rechters wel een flinke pint, terwijl de advocaat de verdediging voert door zachtjes te huilen.