Op zoek naar de sporen van Al Zarkawi blijft de film plakken aan ene Abu Ammar, een oud-kartonman met zijn gezin in de stad Zarka, Jordanië. Maar ook ex-moedjahedien, en ex-bewaker voor bijna elke Afghaanse warlord. Fanstasme krijgt wel vaker de overhand bij hem, en handig is hij ook al niet, maar de koran, die kent hij erg goed en die moest hij nog uittypen voor zijn nieuwste boek. Een autohandeltje brengt hem in Baghdad, waar tot zijn grote ontzetting niet alleen de Amerikanen maar vooral de sjiïeten het op zijn leven hebben gemunt.
Aldus loopt hij gemoedelijk achter de feiten aan, en wij als kijkers ook. De spanning blijft uit. Zoals een medebezoeker opmork: 'Waar is Frans Bromet als je hem nodig hebt?'
Zarqa (Jordanië) is de geboorteplaats van de regisseur en van al-Zarqawi, de man uit Zarqa, het door de Amerikanen zelf gecreëerde fantoom dat ze jaren achtervolgden in Irak. De regisseur volgt in die plaats ene Abu Amar, die een gedeelde voorgeschiedenis heeft met al-Zarqawi: ook hij was een mudjahedeen, die in Afghanistan vocht tegen de Sovjets.
Voor de kost verzamelt Abu Amar karton, ter recycling. De camera volgt hem, rondrijdend met z'n verwende zoontje, rondstruinend in z'n voormalige winkel (waar hij alleen 's nachts nog kan komen, door de deur te forceren, wegens een onduidelijke ruzie met z'n vader), aan de computer schrijvend aan het definitieve boek over de Islam (gebaseerd losse velletjes aantekeningen die hij bewaard in grote balen), discussiërend aan de koffietafel, onderhandelend over kanker-genezende kamelenmelk.
Tijdens het maken van de documentaire vond een grote bomaanslag plaatst in Jordanië, die werd opgeëist door al-Zarqawi. Abu Amar werd opgepakt en later weer vrijgelaten. Over de verdere wendingen in de film kan hier beter niet teveel worden weggegeven: zien!
Een fraai onderkoeld en bizar portret van een vat vol tegenstrijdigheden, dat na vertoning nog een tijd tot nadenken stemt.