Achter de linies van de Eerste Wereldoorlog speelt dit kalm vertelde verhaal met curieuze randjes. Een als man verklede vrouw is op zoek naar haar echtgenoot aan het front en sluit zich aan bij een groepje rondlopende soldaten. Waar is het regiment naar op weg?

De acteurs, die zo weggelopen lijken uit foto's van die tijd, barsten nu en dan in authentiek onvast gezang uit — als The Zombies met absurdistische Franse teksten. Alsof het 8 hommes is, maar dan niet zoetsappig en veel beter.

De origineelste film van het IFFR tot nu toe. Frankrijk, WO I. Camille gaat op zoek naar haar man, die aan het front gesneuveld lijkt (?) te zijn. Ze sluit zich aan bij een groep gedeserteerde soldaten die naar het neutrale Nederland proberen te ontsnappen en dat is het begin van een vreemde reis, die af en toe onderbroken wordt voor liedjes die door de Beatles geschreven hadden kunnen zijn. Maar dan Frans. Over onder andere Atlantis. Op zelfgemaakte instrumenten.

Surrealisme dat het nu eens niet van shock-effecten hoeft te hebben. Ook heel aangenaam.