Wat is er met het IFFR 2008 aan de hand? We zagen al Romero's zombies, vampieren en ander bijterig volk (REC) en nu is ook het genre van Mondo Cane hier blijkbaar doorgedrongen. Junk Films is een collectie korte, met de wiebelcamera gemaakte shockumentaries over de dood en de kwetsbaarheid van het vlees in zijn meest directe vorm. Verkeersongelukken in Thailand (hersenen op het asfalt), lijkverbrandingen, het extreme piercen op het 'Phuket Vegetarian festival' (zwaarden, hangsloten en tafelpoten gaan hier door de wangen) en begrafenistaferelen op uiteenlopende locaties. Het ruimen van een boeddhistische begraafplaats is bepaald onaangenaam om te zien: de lijken die te kort in de grond hebben gelegen om tot skelet gereduceerd te zijn, worden door vrijwilligers met stanleymessen (en blote handen) ontvleesd. Dit gebeuren heeft de sfeer van zowel een plechtigheid als een familie-uitje. Een Japanse crematie is het enige deel met een gepersonaliseerde dode. Hier is men opvallend laconiek: 'grote David past nu in een klein potje'. Het laatste deel is kort: een shot van een strop aan een boomtak. De zelfmoordenaar was al tot een skelet vergaan toen hij uiteindelijk gevonden werd. Tsurisaki onthoudt zich grotendeels van commentaar.