Perfect opgepoetste mecha volgens het animé-handboek: na de grote atomaire kladderadatsch bouwt de mens alles weer op, met als belangrijkste metropool Olympus, waar de veiligheid (lees -oh actualiteit- terrorismebestrijding) wordt gegarandeerd door een militie van mensen, cyborgs en bioroids, waarbij opgemerkt is dat die laatsten de overtreffende trap van cyborgs zijn. Veel van de plot draait om de 'romantische vriendschap' (een 19e eeuws fenomeen dat in animé nog springlevend blijkt) tussen politiemeisje Deunan en cyborg Briareos, van wie na een uit de hand gelopen actie een verbeterde bioroid-versie wordt gemaakt, Tereus, waarmee tussen alle schietscènes iets van een driehoeksverhouding ontstaat. De maatschappij wordt bedreigd door een hightech-complot, dat de mensheid wil hersenspoelen teneinde alle verschillen die altijd maar tot oorlogen leiden, glad te strijken. U ziet de ironie. En u ziet hopelijk ook dat dit eigenlijk de Borg uit Star Trek zijn. Het is maar goed dat de animatie visueel zo verpletterend is, anders zou de hoeveelheid clichés wel eens kunnen storen. Bepaalde elementen blijken onuitroeibaar: de productie was in handen van de rooms-katholieke John Woo en ja hoor, meteen een kerk met fladderende duiven in het openingshot.